Opmars Tweede Generatie Biobrandstoffen
In tegenstelling tot recente berichten blijkt dat de ‘goede’ biobrandstoffen stevig in opmars zijn. Behalve biodiesel uit algen en gebruikt frituurvet en -olie, blijkt dat ook andere zogeheten tweedegeneratiebiobrandstoffen steeds meer terrein winnen.
USA en China
Zijn het in Europa nog vooral kleine en lokale projecten, de USA en China hebben inmiddels de productie van biodiesel op grote schaal ter hand genomen.
In diverse landen in Europa - waaronder Nederland - die tevens hun afvalprobleem willen oplossen, komt vooral de productie van biogas uit organisch afval steeds meer van de grond.
Documentaire
In de USA schijnt de bekroonde documentaire Fields of Fuel, die de opvolger van An Inconvenient Truth wordt genoemd, de biodieselindustrie een flink duwtje in de rug te geven. De film werd overigens door diverse bedrijven uit de branche gesponsord.
Gaf de documantaire An Inconvenient Truth van Al Gore meerdere millieuproblemen aan, de film van Josh Tickell draagt vooral oplossingen aan zoals het verkrijgen van biodiesel uit (micro)algen als de oplossing voor schone brandstof. De documentaire won recent de Audience Award op het Sundance Film Festival te Park City in Utah.
Testrit
Een van de industriële sponsors, de firma Solazyme Inc. uit San Francisco, heeft bekendgemaakt dat in samenwerking met Chevron succesvol nieuwe biodiesel is getest in een standaard Mercedes.
De nieuwe ontwikkelde biobrandstof is volgens hen de meest hoogwaardige biodiesel die ooit geproduceerd is. De basisgrondstof - uit algen - is overigens ook geschikt in de chemische industrie voor het maken van plastic en in de pharmaceutische industrie voor meerdere toepassingen.
China
China’s grootste biobrandstofproducent Gushan heeft recent een vierde biobrandstofcentrale geopend, in de buurt van Peking. De centrale is gestart met een productie van 50.000 ton per jaar die snel naar 100.000 ton biodiesel per jaar moet worden uitgebreid. Het is Gushans bedoeling dat de huidige totale capaciteit van het bedrijf, 240.000 ton, nog voor eind 2008 uitgebreid zal worden tot 4000.000 ton biodiesel per jaar.
Het bedrijf meldt dat deze biodiesel voornamelijk van plantaardig afval en gebruikt frituurvet en -olie gemaakt wordt. Verder hoopt Gushan later in dit jaar naar de beurs te gaan.
Europa
Het nieuws over productie van biobrandstof in Europa is schaars en moeilijk te vinden, maar met name in Finland, Zweden, Letland en Duitsland wordt biodiesel van de tweede generatie geproduceerd. Deze wordt voornamelijk gewonnen uit houtafval als snippers, korrels en pulp uit de papierindustrie. De EU Solid Biomass Barometer 2007 meldt hierover dat de Europese productie van 2005 tot 2006 met 5,3 procent steeg tot 62,4 miljoen ton.
In Zweden rijden sinds 2005 al treinen en ander vervoer op biogas. In Linkoping bijvoorbeeld rijden alle 65 autobussen, de taxi’s, meerdere vrachtauto’s en een aantal personenauto’s op biogas. Dit biogas is onder meer afkomstig van organisch afval uit abattoirs. In Ierland rijden al sinds 2004 kleine vrachtauto’s op biogas afkomstig van organisch afval.
Bioraffinaderij in Amsterdam
Zeer recent is het bericht dat in de Amsterdamse Haven de grootste bioraffinaderij voor frituurvet van Europa wordt gebouwd. Met de investering is een bedrag van 50 miljoen euro gemoeid. Er zal werk zijn voor 100 à 200 werknemers. Solarix is bij de bouw betrokken en doet voor deze bio-fabriek de ontwikkeling en bouwmanagement van de biodieselfabriek.
Het vet, dat opgehaald wordt bij horecabedrijven, wordt in de raffinaderij gezuiverd en daarna tot biodiesel verwerkt. De maximale capaciteit aan opslag van olie en vet zal 600.000 ton bedragen. Op hetzelfde terrein wordt ook een installatie gebouwd die huisvuil en GFT-afval om gaat zetten in biogas. Het is de bedoeling dat dit biogas een energiecentrale gaat voeden die jaarlijks tien megawatt elektriciteit produceert, goed voor zo’n 25.000 huishoudens.
Wel goed
Uit voorgaande voorbeelden blijkt dat biobrandstoffen die op deze wijze worden geproduceerd wel degelijk goed zijn voor het milieu en dat het gebruik van landbouwgewassen als koolzaad of mais hiervoor totaal overbodig is. Een volgende belangrijke stap zou zijn dat overheden in diverse landen in bijvoorbeeld Zuid-Amerika scherpe criteria gaan toepassen op de ontwikkeling van biobrandstoffen.
Dat de weg naar een schonere economie met vallen en opstaan gebeurt, was natuurlijk wel te voorzien. Alleen ontbreekt nu de tijd om nog al teveel te ‘vallen’. Als overheden overal ter wereld hun verantwoordelijkheid nemen en een raamwerk verschaffen waarbinnen particuliere bedrijven kunnen opereren en concurreren en hun krachten bundelen, zal dit de marktwerking ten goede komen en versnippering van inspanningen tegengaan.
Hiermee kan het produceren van ‘foute’ biobrandstoffen tot het verleden gaan behoren. Voor volgende generaties zou dit een hoopvollere en schone(re) toekomst betekenen.
Tweede generatie?
Tweedegeneratie biobrandstoffen worden niet opgewekt uit speciale energiegewassen, zoals koolzaad, maïs, suikerriet of palmolie, maar uit gewasresten, zoals tarwestro en andere, ‘laagwaardige’ biomassa, zoals snoeiafval of algen. De tweede generatie biobrandstoffen hoeft daarom niet te concurreren over het beschikbare landbouwareaal, waardoor ze de voedselvoorziening niet in geding brengen en ook niet zullen leiden tot verdere ontbossing, in een zoektocht naar nieuwe akkers.
Bron: Groenportaal
Gerard Ringenaldus op Sync
Bron: Sync
